Znajdź nas na:
Bądź na bieżąco:
Kontakt więcej

Kto wyciągnie kartę wisielca, kto błazna?

według "Króla Leara" W. Szekspira


Autorski spektakl Pawła Miśkiewicza wg dramatu Szekspira „Król Lear”. W roli Leara wybitny aktor teatralny Jerzy Trela.

 

„Król Lear” to wielka szekspirowska opowieść. Opowieść nieomal filozoficzna, otwarta na bardzo wiele tropów interpretacyjnych. Dla Pawła Miśkiewicza staje się ona przyczynkiem do niezwykle efektownej i fantastycznie zagranej autorskiej opowieści o starości, o wojnie pokoleń. O wydłużonym starzeniu się i coraz późniejszym dojrzewaniu. Doświadczenie Leara – króla/ojca oddającego zawczasu dzieciom koronę (w nadziei uniknięcia w ten sposób tragedii zbliżającej się nieuchronnie „detronizacji”) staje się dla reżysera początkiem dramatycznego eksperymentu, który ostatecznie rujnuje nasze wyobrażenia o trwałości więzi rodziców i dzieci, rujnuje naszą wiarę w możliwość bezkrwawej, ewolucyjnej zmiany pokoleń. Temat ten wspaniale wybrzmiewa w interpretacji wielopokoleniowego zespołu aktorskiego, na czele z nestorem i legendą polskiej sceny dramatycznej, twórcą słynnych kreacji aktorskich, które przeszły do historii polskiego teatru – Jerzym Trelą. 

 

W 2015 roku spektakl „Kto wyciągnie kartę wisielca, kto błazna?” uczestniczył w finale konkursu na najlepszą polską inscenizację dzieł dramatycznych Williama Szekspira
oraz utworów inspirowanych jego dziełami na 19. edycji Festiwalu Szekspirowskiego w Gdańsku. Głównej nagrody w konkursie, którego poziom zdaniem krytyki „był najlepszy od lat”, co prawda nie zdobył, zebrał natomiast wiele pozytywnych opinii wśród widzów i recenzentów, chwalących w szczególności „wielowymiarową kreację Jerzego Treli”, który rolę Leara „zagrał brawurowo”.

Na XVII Ogólnopolskim Festiwalu Sztuki Reżyserskiej „Interpretacje”, w listopadzie 2015 roku, spektakl „Kto wyciągnie kartę wisielca, kto błazna?” uhonorowano trzema nagrodami. Dwie otrzymał Paweł Miśkiewicz, reżyser przedstawienia, a jedną Jerzy Trela, wyróżniony przez Dziennik Teatralny Nagrodą Specjalną dla Najlepszego Aktora za „przenikliwe, dojmujące i powściągliwe pokazanie tragicznych konsekwencji błędu władcy i ojca w roli Leara”.
 

scenariusz, reżyseria i opracowanie muzyczne Paweł Miśkiewicz

scenografia i kostiumy Barbara Hanicka

reżyseria światła i multimedia Marek Kozakiewicz

współpraca dramaturgiczna Joanna Bednarczyk (PWST)

kierownictwo muzyczne Halina Jarczyk

konsultacja choreograficzna Iwona Olszowska

konsultacja kaskaderska Tadeusz Widomski

inspicjent Iwona Cieślik     

 

Aktorzy

Jerzy Trela  (gościnnie)                                   

Dominika Bednarczyk      

Monika Frajczyk (PWST) / Justyna Janowska (PWST)

Dorota Godzic                   

Grzegorz Mielczarek (gościnnie)       

Tomasz Międzik                               

Jerzy Światłoń                   

Paweł Tomaszewski  (gościnnie)

Michał Wanio (gościnnie)

oraz

Stanisław Faliński

Adam Haraburda / Józef Szarek

Arkadiusz Karczewski

Hubert Schaffer

Włodzimierz Żurek 

 

Muzycy

Krzysztof Węgrzyn

Ryszard Osiak

Eugeniusz Studnicki

Marek Włodkowski

Czas trwania:

1 godz. 45 min.

Bilety:

Bilety : 
Sektor B
Normalny 45 zł
Ulgowy 35 zł

Widownia (uwaga miejsca nienumerowane)
Normalny 35 zł
Ulgowy 25 zł

22 Marca 2017 godzina 19.00

21 Marca 2017 godzina 19.00

11 Września 2016 godzina 19.00

10 Września 2016 godzina 19.00

09 Września 2016 godzina 19.00

12 Czerwca 2016 godzina 20.30

11 Czerwca 2016 godzina 20.30

06 Marca 2016 godzina 19.30

05 Marca 2016 godzina 17.00

04 Marca 2016 godzina 19.00

03 Marca 2016 godzina 19.00

07 Lutego 2016 godzina 19.00

06 Lutego 2016 godzina 19.00

17 Stycznia 2016 godzina 19.00

16 Stycznia 2016 godzina 19.00

15 Stycznia 2016 godzina 19.00

20 Grudnia 2015 godzina 17.00

19 Grudnia 2015 godzina 17.00

18 Grudnia 2015 godzina 17.00

08 Listopada 2015 godzina 17.00

07 Listopada 2015 godzina 17.00

06 Listopada 2015 godzina 17.00

25 Października 2015 godzina 18.00

24 Października 2015 godzina 19.00

23 Października 2015 godzina 19.00

27 Września 2015 godzina 19.00

26 Września 2015 godzina 19.00

28 Czerwca 2015 godzina 19.00

27 Czerwca 2015 godzina 19.00

26 Czerwca 2015 godzina 19.00

Organizatorzy:

Projekt zrealizowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego

Zobacz też:

Siłą przedstawienia jest znakomite aktorstwo, przede wszystkim Jerzego Treli, wcielającego się w Leara. Jednym, delikatnym, acz stanowczym gestem, odpowiednio zaakcentowanym słowem Trela potrafi oddać cały wachlarz emocji, które targają starym królem. W jego aktorstwie nie ma ani krzty przesady. Klasa sama w sobie. Na uwagę zasługuje także Grzegorz Mielczarek, kreujący rolę niepokojącego błazna i debiutująca na scenie teatralnej studentka IV roku Wydziału Aktorskiego krakowskiej PWST, Monika Frajczyk jako rozedrgana Cordelia. „Kto wyciągnie kartę wisielca, kto błazna?" to klasyczny w wyrazie, a nowoczesny w formie spektakl, raczej celnie trafiający w emocje widza. Daje do myślenia.

Łukasz Karkoszka, Gazeta Festiwalowa

(XVII Ogólnopolski Festiwal Sztuki Reżyserskiej „Interpretacje”)

 

Tragedia króla Leara zyskuje w krakowskim przedstawieniu przede wszystkim wymiar prywatny. Nie ma królestwa ani tym bardziej potężnego władcy, stoi przed nami i bohaterami tylko stary, schorowany człowiek, który oddaje się teraz pod opiekę córek. Emerytura Leara. (…) Ale ta słabość bohatera nie jest słabością aktora. Trela raz po raz krzesze z siebie witalne erupcje. Krakowski Lear zdaje się w tej samej chwili rozbawiony i przerażony swoim umieraniem. (…) za sprawą tematu podyktowanego przez Miśkiewicza i gry całego zespołu krakowskie przedstawienie wciska się pod czaszkę i nie chce odejść. Jak bardzo żałośni będziemy u kresu naszych królestw?

Łukasz Drewniak, teatralny.pl
 

To świetny autorski spektakl Pawła Miśkiewicza oparty na dramacie Szekspira, o starości i szaleństwie, intymny, mądry i wzruszający. W roli głównej przejmujący i precyzyjny Jerzy Trela. Jako dobra córka Kordelia zaś wystąpiła studentka PWST Monika Frajczyk, jeden z najlepszych debiutów aktorskich ostatniego sezonu.                                                                 

     Witold Mrozek, „Gazeta Wyborcza”

 

Reżyser Paweł Miśkiewicz stworzył przedstawienie będące kompilacją tekstu Szekspira i Becketta, stawiając bohaterów w intrygującej przestrzeni autorstwa Barbary Hanickiej. Można dyskutować, czy niektóre zabiegi twórców były słuszne czy nie. Dla mnie jednak najważniejszy w tym spektaklu był dramat rodzinny i bezradne oczy Jerzego Treli, którymi spoglądał na córki.

                                                            Magda Huzarska-Szumiec, „Gazeta Krakowska”

 

Poruszające sceny opieki nad starzejącym się, zmagającym się z wytworami wyobraźni ojcem, przywołują problem relacji między dziećmi a rodzicami i zmieniających się z wiekiem wzajemnych oczekiwań. Postać króla-starca, rozpaczliwie usiłującego ostatkiem sił utrzymać władzę nad swoim losem jest wiarygodna i poruszająca dzięki wielowymiarowej kreacji Jerzego Treli.

                                                                       Katarzyna Fryc, Urszula Korąkiewicz, „Gazeta Wyborcza”

Jerzy Trela jako Lear zaskakuje temperamentem – beznadziejna sytuacja, w której się znalazł, niekiedy go bawi, kiedy indziej wzbudza lęk. Jego gesty są oszczędne, ale zdecydowane. Reżyser umiejętnie podkreśla obecność aktora na scenie, co odpowiednio oddziałuje na widza. Lear ze swoją świtą – „chórem starców” składającym się z emerytowanych aktorów i amatorów, stanowi niewątpliwy kontrast dla młodych aktorów. Miśkiewicz prowadzi ich nieco inaczej niż pozostałych, pozostawiając szersze pole do popisu. I tak Edgar Michała Wanio nabiera interesującego parodystycznego wymiaru, jego machanie szabelką wzbudza mimowolny śmiech. Świetny jest ekspresyjny i rozedrgany Paweł Tomaszewski, zwłaszcza jako Szalony Tomek, postać będąca rewersem Leara, którego szaleństwo unaocznia wszystkim nadchodzący rozpad świata. Znakomita jest debiutująca Monika Frajczyk jako Kordelia, początkowo nieco enigmatyczna, potem poraża w mocnej scenie sądzenia córek Leara. Jej obecność na scenie wydaje się być bardzo świadoma.                                                                                            

Marcin Miętus, teatrakcje.pl

 

Trela w przejmujący sposób balansuje między różnymi nastrojami – jego Lear staje się symbolem starości w jej pełnym wymiarze, zarówno tym tragicznym, jak i groteskowym.

                                                               Magdalena Fizgał, teatralny.pl

 

Spektakl Miśkiewicza to zaawansowane studium starości; dramat człowieka, który tak pragnie zapomnieć o czyhającej śmierci, iż nie dostrzega swej żałosności i przybranej formy dziecka pod skórą staruszka. Lear wzrusza, wywołuje współczucie, a innym razem śmiech. I to zdecydowanie najlepszy wątek w spektaklu, najbardziej wyrazisty i wspaniale zagrany, bo też głównym jego punktem jest nie kto inny jak Jerzy Trela.

Alicja Wielgus, teatrdlawas.pl

 

Spektakl porusza przede wszystkim problem komunikacji międzypokoleniowej. Dojrzałość, której Lear oczekuje od swych córek, jest inaczej pojmowana przez „wygodne” i zepsute potomstwo. Rozdźwięk między wartościami i oczekiwaniami obu stron sprawia, że oddalają się od siebie, stając się wręcz wrogami. Spośród nich jedynie Kordelia pozostaje czysta i uczciwa, ale niedoceniona przez ojca, który naiwnie zaufał starszym córkom. Symboliczne ukoronowanie głowy starca czapką błazna jest doskonałym komentarzem lekkomyślności władcy. Osądzając pozorność został wykpiony i skazany na wygnanie z własnego domu.

Anna Haza, Kultutarka

Znajdź nas na:
Bądź na bieżąco:
Kontakt więcej
Znajdź nas na:
Bądź na bieżąco:
Kontakt więcej